Almond blossom with a bang

Αυτό είναι λοιπόν;
Θραύσματα γυαλιών, εκρήξεις βομβιστικών μηχανισμών, γονείς που δεν δέχονται τις αποφάσεις μας, καβγάδες, προβλήματα, δουλειές που αλλάζουμε, άνθρωποι που αφήνουμε πίσω; Αυτό είναι;
Δεν μπορώ να το δεχθώ. Για κανέναν από μας. Απλά δεν μπορώ να το δεχτώ.

2009 goes away with a bang...

Χτες το (συνταρακτικό) βράδυ ονειρεύτηκα μια ολάνθιστη αμυγδαλιά. Με φούξια ανθάκια, με φόντο ένα κατάμαυρο ουρανό. Τέτοιο χρώμα σε αμυγδαλιά δεν έχω ξαναδεί. Σου τρυπούσε τα μάτια, σχεδόν έστρεφες αλλού το βλέμμα να μην αντικρύσεις αυτό το φούξια.. Το  μαύρο όμως του ουρανού... αυτό το μαύρο του ουρανού;

Δεν ξέρω... τι σημαίνει αυτό; Ότι μέσα από τις δυσκολίες ανθίζουν τα όμορφα; Τόσο κλισέ πια;

Κουράστηκα να ερμηνεύουμε. Τι σημαίνει το ένα και τι σημαίνει το άλλο. Μια ερμηνεία η ζωή μας, έτσι την καταντήσαμε. Αντί να τη ζούμε, να την ερμηνεύουμε.

Τι σας λέω πάντα; Ε, αυτό.
Εάν με διαβάσετε ποτέ, να ξέρετε ότι δε θα το δεχτώ για σας, για μας. Αν έρθει ποτέ η στιγμή δεν θα το δεχτώ ούτε και για μένα.
Εγώ λέω να πλησιάσω την ανθισμένη αμυγδαλιά. Να αγγίξω τα χρωματιστά λουλούδια. Ξέρω κι εγώ; Ίσως τότε καταλάβω, καταλάβουμε. Μπορεί πάλι και όχι...

PS. Η φωτό είναι flickr, χρήστης Antonio Martinez

Πρεμιέρα..

Και κάπως έτσι κάνουμε πρεμιέρα... και κάπως έτσι ξεκινά το ταξίδι... Σας περιμένουμε όλους.. να μιλήσουμε για ταινίες, να διαφωνήσουμε, να παθιαστούμε...

http://cinepivates.blogspot.com/

Καλή κινηματογραφική μας αρχή!!

Opening night...

Σςςςςς....

Δευτέρα έχουμε πρεμιέρα :-)
Όσοι πιστοί (και άπιστοι) προσέλθετε...

*
ΥΓ. Εξακολουθούμε να αναζητούμε αμετανόητους σινεφίλ. Σκεφτείτε, δείτε το, ψάξτε το και αν... δεν έχετε τρύπιες κάλτσες, ελάτε. Αλλά και να έχετε θα τα... μπαλώσουμε :-)
Η φωτό είναι flickr, χρήστης Bruno Fleming

Μικρή Αγγελία

Μικρή Αγγελία



Ζητούνται... αμετανόητοι συνεφίλ για συνδρομή σε κινηματογραφικό μπλογκ. Απαραίτητη η γνώση 890 γλωσσών, ανάμεσά τους και των Αβοριγίνων, των Μαορί και των Εσκιμώων.
Επίσης: Να έχουν δει όλες τις ταινίες του Μπέργκμαν, του Φελίνι, του Ταραντίνο, του Χίτσοκ, του Μπάρτον, του Ούβε Μπολ (!!). Να έχουν παρακολουθήσει πειραματικό γιαπωνέζικο σινεμά και Δόγμα 95, ιρανικό, αφγανικό και ιρακινό κινηματογράφο και γενικά να μην έχουν αφήσει ταινία για ταινία όρθια.
Επίσης παρακαλείται οι υποψήφιοι να μη φοράνε καπέλα, να μην έχουν τρύπιες κάλτσες και να μην τρώνε τυρί.
Αμοιβή: μία τσίχλα σε ό,τι γεύση θέλει ο υποψήφιος.

Πέρα από την πλάκα... όσοι αγαπούν το σινεμά, βλέπουν ταινίες, ή δεν βλέπουν και τόσο πολλές ταινίες, θέλουν όμως κάτι να πουν για αυτές, καλούνται να στείλουν mail στο aggst@pathfinder.com. Το μόνο που χρειάζεται είναι αγάπη για τις ταινίες και καλή διάθεση!!!

Γιατί; Είναι έρωτας, δεν είναι ο Αγιος Βασίλης...

Αγόρι γνωρίζει κορίτσι. Αγόρι ερωτεύεται κορίτσι. Κορίτσι δεν ερωτεύεται αγόρι.

Κι έτσι κάπως φτιάχνεται η πιο έξυπνη ρομαντική -absolutely- μη-κομεντί της χρονιάς.

-Τι θα συμβεί εάν ερωτευτείς;

-Πιστεύεις σε αυτά τα πράγματα;

-Γιατί; Είναι έρωτας, δεν είναι ο Αγιος Βασίλης.

Σημείωμα του σεναριογράφου: Τα ακόλουθα είναι προϊόν μυθοπλασίας. Κάθε σύνδεση με πρόσωπα ζωντανά ή πεθαμένα είναι απλώς συμπτωματική. Ειδικά με σένα, Τζένι Μπέκμαν. Σκύλα.

Ο Τομ έχει ακούσει πολύ σαχλο-βρετανική ποπ. Και πολλές αμερικάνικες ταινίες. Ειδικά τον Πρωτάρη που έχει πλήρως παρερμηνεύσει. Πιστεύει ότι εάν δε βρει το μοναδικό έρωτα δε θα είναι ποτέ ευτυχισμένος.

Η Σάμερ δεν πιστεύει στον έρωτα. Της αρέσουν τα μακριά μαλλία της και το πόσο εύκολα μπορεί να τα κόψει και να μην αισθανθεί τίποτα.

Αυτή είναι η ιστορία τους. Δεν είναι μια ερωτική ιστορία, αλλά μια ιστορία για τον έρωτα. 500 μέρες, λίγοι The Smiths, Ρίνγκο Σταρ, ο Πρωτάρης, πολλές ευχετήριες κάρτες, λίγο μιούζικαλ και λίγο γαλλικό δράμα... et voila!!

500 μέρες με τη Σάμερ... Before, in-between and after that... just life!